Het is het schrikbeeld van veel werkgevers, een werknemer klapt uit de school op het internet. Een collega zet de vakantiefoto’s van de week dat hij ziek was op Hyves. Of juist de foto’s van die uit de hand gelopen vrijdagmiddag borrel. Kortom situaties waarvan je niet wil dat ze met je bedrijf worden geassocieerd. Welke stappen kan je nemen om dit te voorkomen?

Nou, bedenk eerst goed of stappen nemen überhaupt wel nodig is. In de meeste arbeidsovereenkomsten is opgenomen dat een medewerker niets mag doen dat het imago van het bedrijf kan schaden. Dit geldt natuurlijk net zo goed voor social media als in het café of tijdens een verjaardagsfeestje. Zijn extra regels dan wel nodig? 

Bewustwording 

Nog niet iedereen is zich bewust van de gevolgen die het actief zijn op social media met zich meebrengt. Deze bewustwording komt vaak ook niet vanzelf, het is het gevolg van die ene keer dat het mis ging of het voorbeeld van iemand anders waarbij het mis is gegaan.

Uiteindelijk is het beter voor zowel werkgever als werknemer als beide zich bewust zijn van de gevaren en de mogelijkheden van social media. Er valt meer winst te behalen door je werknemers een korte training te geven over wat wel en niet kan dan door ze te binden aan strakke richtlijnen. (Natuurlijk gaat het niet alleen bij werknemers verkeerd, ook bedrijven slaan de plank mis)

Empowerment 

Ik vind dat je medewerkers moet ‘empoweren’ om positief met social media om te gaan. Dat levert kansen op die je bedrijf anders niet zo snel zal krijgen. Dit betekend natuurlijk niet dat je als bedrijf niet je officiële accounts op orde hoeft te hebben. Bijvoorbeeld om op twitter, facebook en hyves service te verlenen en nieuws te verspreiden, beleg de verantwoordelijkheid voor deze officiële accounts dan ook binnen je bedrijf. Hier ligt natuurlijk ook de knip naar je officiële PR & communicatie kanalen.

Kansen creëren 

De meeste social media policies richten zich op het beperken van potentiële schade voor het bedrijf. Schade beperken en kansen creëren gaan echter niet hand in hand, en om kansen te pakken moet je risico’s durven te nemen. Een policy moet zich juist richten op het scheppen van kansen voor het bedrijf, en ze te pakken als ze langskomen.

Want uiteindelijk is een blije werknemer die positief tweet over je bedrijf meer waard dan een ontevreden medewerker die zijn onvrede niet online zet.

Verder lezen over dit onderwerp:
JW Alphenaar - Personeel als paard van Troje

Marketingfacts - De slechtste social media policy van de wereld?

Frankwatching - Social media: de spanning tussen organisatie en werknemer

En met dank aan Barbara Tieks voor de onbedoelde suggestie voor dit blog, lezers van de Achmea Vitale nieuwsbrief weten meer...

Naar aanleiding van een discussie die ik gisteren op Twitter had met Jan Willem Alphenaar deze vraag:’Wie gebruikt er nog Monsterboard?’. Beiden hebben we er cv’s die al jaren verouderd zijn en zien we weinig reden om ze up-to-date te brengen. Het enige contact dat ik met Monsterboard heb zijn via de emails die ik van ze krijg maar de website zelf bezoek ik nooit meer.

LinkedIn is er nu voor onze zakelijke contacten en om vorm te geven aan onze carrières dus dan zijn er nog weinig redenen over om gebruik te maken van een traditionele vacaturebank. Daarbij is de dienst die Monsterboard levert weinig kleverig, waarom zou je terug gaan naar hun website als je een baan gevonden hebt? Zover ik kan zien zijn er weinig sociale elementen zoals er bij LinkedIn zijn die er voor zorgen dat je echt een carriére kan ontwikkelen in plaats van enkel ‘werk’ te vinden.

Wellicht heeft Monsterboard nog voordelen voor traditionele beroepsgroepen, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat een freelancer of kenniswerker veel baat bij deze website heeft.

Maar misschien heb ik het mis en zie ik het helemaal verkeerd. Dus in de comments hieronder graag jullie antwoord op de vraag:

‘Wie gebruikt er nog Monsterboard?’